Van Deltawerken naar nieuwe opgaven
De Zuidwestelijke Delta is het gebied waar Rijn, Maas en Schelde samenkomen en uitmonden in zee. Na de Watersnoodramp van 1953 zijn de Deltawerken aangelegd, waarmee de waterveiligheid aanzienlijk is vergroot. Deze ingrepen hebben het gebied echter ook veranderd. Door het afsluiten en reguleren van wateren zijn nieuwe vraagstukken ontstaan op het gebied van ecologie en waterkwaliteit. Denk aan algenbloei, veranderingen in sedimentstromen en het verdwijnen van natuurlijke dynamiek. Tegelijkertijd nemen de druk op het watersysteem en de ruimte verder toe. Klimaatverandering en zeespiegelstijging zorgen voor extremere omstandigheden en stellen nieuwe eisen aan hoe we omgaan met water en bodem.
Herijking Integrale Voorkeursstrategie
De Integrale Voorkeursstrategie Zuidwestelijke Delta wordt binnen het Nationaal Deltaprogramma periodiek herijkt, waarbij nieuwe inzichten over klimaatverandering, zeespiegelstijging en ontwikkelingen in het gebied worden meegenomen. Uit analyses blijkt dat de huidige aanpak op veel onderdelen nog houdbaar is tot 2050, maar dat versnelling en aanscherping noodzakelijk zijn om de doelen te behalen. Met de herijkte Integrale Voorkeursstrategie bouwen we voort op wat werkt, maar maken we scherpere keuzes waar dat nodig is. Daarbij ligt de nadruk op het versterken van de samenhang tussen waterveiligheid, zoetwater, ecologie en ruimtelijke inrichting. Voor de lange termijn richting 2100 is de huidige strategie niet toereikend. Daarom bereiden we ons nu al voor op toekomstige keuzes, terwijl we tegelijkertijd werken aan oplossingen die nu nodig zijn.
Drie doelen
De Integrale Voorkeursstrategie richt zich op drie hoofddoelen: veilig en klimaatbestendig, ecologisch veerkrachtig en economisch vitaal. Hiermee geven we invulling aan onze ambitie om in 2050 de eerste klimaatbestendige delta ter wereld te zijn. Deze doelen zijn nauw met elkaar verbonden en onderling afhankelijk van elkaar. Voor het versterken van de kwaliteit van de Zuidwestelijke Delta is het daarom essentieel om voortdurend te streven naar een goede balans tussen de hoofddoelen. Dit vraagt om een integrale benadering en een blijvend gesprek met elkaar over de samenhang en de gemaakte afwegingen.
